بلم آرام چون قويی سبك‌بار

مجله‌ي ادبی ـ دانش‌جويی

اي دير به‌دست‌آمده! بس زود برفتي

آتش زدي اندر من و چون دود برفتي

چون آروزي تنگ‌دلان، دير رسيدي

چون دوستي‌ي سنگ‌دلان، زود برفتي

زآن پيش كه در باغ ِ وصال ِ تو، دل من ـ

از داغ ِ فراق ِ تو برآسود، برفتي

ناگشته من از بند ِ تو آزاد، بجستي

ناكرده مرا وصل تو خوش‌نود، برفتي

آهنگ به جان ِ من ِ دل‌سوخته كردي

چون در دل ِ من عشق بيفزود، برفتي

انوري

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم بهمن 1392ساعت   توسط بلم‌رانان  | 

يادداشت سردبير بلم در آخرين شماره

 

هركس براي خواب خودش پلك مي‌زند

 

داوود ملك‌زاده

مديرمسئول و سردبير بلم

 

ما شعله به جان خواب انداخته‌ايم

در كاسه‌ي سر، شراب انداخته‌ايم

درياي هزار موج عشق است و جنون

ما هم «بلم»ي به آب انداخته‌ايم

(رباعي از: جليل صفربيگي)

 

صفر

اين آخرين يادداشتي است كه به عنوان سردبير براي بلم مي‌نويسم. نمي‌خواهم مطابق معمول بنويسم انگار همين ديروز بود و چه زود گذشت و حيف و از اين حرف‌ها. از وقت و انرژي‌اي هم كه براي بلم گذاشته‌ام پشيمان نيستم، اگر چه بلم مي‌توانست بهتر از اين‌ها باشد و پاروزنان به خيلي جاهاي ديگر برسد. بماند.

اين شماره به نوعي جمع‌بندي‌ي تمام شماره‌هايي است كه پيش از اين منتشر شده‌اند و گذشته از آوردن نمايه‌ي آثار و گردآورنده‌گان شماره‌هاي پيشين، در ذيل مي‌خواهم مروري بر «آن‌چه گذشت» ِ بلم داشته باشم، البته با پشت صحنه‌هاي آن.

 

يك

انتشار بلم در دو مرحله صورت گرفته است. اولي مربوط مي‌شود به همان شماره‌ي نخست كه در دي‌ماه 81 بيرون آمد و تا شماره‌ي دوم ـ‌كه درست دو سال بعدش منتشر شد ـ‌ و تا به حال هم مرتب ادامه دارد.

دوست خوب‌ام شهرام گل‌ويردي‌زاده مديرمسئول اولين شماره بود و من عضو شوراي سردبيري. انتشار آن شماره همان شد و آب‌گرفته‌گي‌ي بلم همان. طبق معمول دست تنها ماندن و عدم استقبال بچه‌ها و حمايت مسئولان مربوط، باعث شد بلم با همان موج اول به گرداب تعطيلي بيفتد. قرارمان اين نبود. ما بلم را از جنوب آورديم تا خيلي‌ها سوار آن شوند و به خيلي‌ جاها برسند. اما انگار قضيه طور ديگري داشت پيش مي‌رفت.

بلم، همين طور ماند و ماند تا اين‌كه در آذر 83 به اتفاق دانش‌جويان ادبيات رفتيم به موزه‌ي مقبره‌الشعراي تبريز. فضاي خوبي بود. من بعد از قضيه‌ي عدم انتشار بلم و تعطيلي‌ي يكي دو انجمن در دانش‌گاه و بي‌نظمي‌ي كلاس‌هاي پيام‌نور، كم‌تر در دانش‌گاه آفتابي مي‌شدم و فقط زمان امتحانات به دانش‌گاه مي‌رفتم. پس از بازگشت از اردو مسئله‌ي انتشار مجدد مطرح شد. بعد از صحبت‌هايي چند قرار شد شهرامي ديگر (شهرام نصرت) كه دبير مجمع بود؛ بشود مدير مسئول و من بشوم سردبير. همه‌ي حرف‌ها را همان اول گفتم. اين‌كه نمي‌خواهيم با اين هدف كه: بله ما هم مجله‌اي منتشر مي‌كنيم براي خالي نماندن عريضه. اين همه مجله‌ي رشته‌هاي مختلف منتشر مي‌شد، و اگر نمي‌شد مگر چه اتفاقي مي‌افتاد؟ با همه‌ي اين، شماره‌ي جديد آني نشد كه مد نظرم بود. چه از لحاظ كيفيت مطلب و چه نوع چاپ. به هر حال اوايل هميشه چنين است. هر چند داخل آن را كپي كرديم اما روي جلدش را فيلم و زينك گرفتيم در كاغذ 135 گرمي‌اي كه روي آن سلفون مات كشيده شده بود. روي جلد آن را عكسي از شاملو زديم. ساده و زيبا بود. همين شماره تحسين خيلي‌ها را برانگيخت و در بسياري از نشريات معرفي شد. گذشته از آن‌كه جوانان امروز يك صفحه‌ي تمام به آن پرداخته بود؛ مجلاتي مثل بايا و نافه هم خبر انتشار آن را به خوبي منعكس كردند، و اين جاي اميدواري بود.

 

دو

شماره‌ي بعدي‌ي بلم را در اردي‌بهشت 84 برديم براي چاپ. تيراژ نشريه دو برابر شده بود و داخل‌اش را اين بار به جاي كپي، ريسو كرديم. يك حامي‌ي خوب هم در دانش‌گاه پيدا كرده بوديم. دكتر لطيف عطاري، استاد ما،‌ زبان‌شناس و اهل حال، كه خودش در اين عوالم سير مي‌كرد و حمايت‌هاي مادي و معنوي‌اش باعث دل‌گرمي‌ي ما بود و هنوز هم هست. وقتي ديديم قضيه جدي‌ست گفتيم بايد نگاه ما نيز چنين باشد و عملن هم اين را نشان دهيم. بنابراين از دوستان دانش‌جو كه هر كدام در رشته‌اي اهل فن بودند كمك خواستيم، تا هم تقسيم كار شود و هم مطالب چاپ شده از لحاظ فني مشكلي نداشته باشد. براي اين كار از ابراهيم شيرگير براي سرويس داستان و بي‌تا صاحب‌قران‌فرد براي سرويس ترجمه كمك خواستيم. شعر و مقاله هم با اجازه، افتاد به گردن من!

اگر چه در تابستان و تعطيلات، خيلي‌ها يادشان مي‌رود كه دانش‌گاه و مجله‌اي هم هست؛ اما در تابستان84 شماره‌ي پنج بلم منتشر شد. در قسمت «يادداشت‌ داوود» مطلبي با اين عنوان نوشتم: «هي مي‌گويند چرا تيراژ كتاب و مجله پايين است؟!» در اين يادداشت از مسايل مربوط به چاپ و نشر حرف زدم. اين‌كه مهم نيست قيمت مجله دويست تومان باشد يا هزار تومان! براي كسي كه مجله براي‌اش ارزش دارد قميت چندان مهم نيست و براي كسي كه در اين باغ قدم نمي‌زند حتا پنجاه تومان هم براي آن خرج نمي‌كند. (اين حرف نقل قول غيرمستقيمي بود از سعيده آب‌شناسان مديرمسئول فصل‌نامه‌ي گوهران كه در نمايش‌گاه كتاب تهران به من گفت و داشت با من دعوا مي كرد كه چرا اين‌قدر قيمت مجله پايين است؟!)

اوج كار ما در شماره‌ي6 و7  (ويژه‌ي شعر فرانو و اكبر اكسير) بود كه در دي‌ماه 84 منتشر شد. مجله‌اي در 94 صفحه و با قطع وزيري كه حتا خودم را انگشت به دهان كرد! بعضي‌ها كه اين مجله دست‌شان رسيد گفتند: «اين را كجا چاپ كرديد؟» و فكر نمي‌كردند كه در اردبيل و آستارا هم بشود اين كارها را كرد. ما زيردريايي‌ي بلم را اين‌جا مي‌ساختيم و به دورها مي‌فرستاديم و چه آتش‌ها كه به پا نشد! اين شماره كه دربردارنده‌ي مطالبي درباره‌ي فرانو است مي‌تواند يك منبع خوب براي شناخت شعر فرانو و اكبر اكسير باشد. در اين ويژه‌نامه از آغاز دهه‌ي هشتاد مباحث، نقد و نظرها،‌ شعرها و ديگر مطالب مطرح شده گردآوري شده است. علاوه بر اين، نظرات شاعران و منتقدان صاحب‌نام كشور در اين باره آمده است كه از جمله منوچهر آتشي بود كه موقع چاپ مجله فوت كرد و حتا فرصت نشد مصاحبه‌ي تلفني‌اش را در بلم ببيند. به اضافه‌ي يك مصاحبه‌ي مفصل با اكبر اكسير كه آن مصاحبه بعدها در چند نشريه و سايت ديگر منتشر شد. البته اين يك طرف قضيه است و در طرف ديگر متحمل فشارهايي مي‌شديم و سنگ‌اندازي‌هايي كه در كارمان مي‌كردند. حتا كار به جايي رسيد كه بعضي نشريات سراسري كه قبلن بلم را معرفي مي‌كردند از اين كار خودداري كردند... باز هم بماند.

 

سه

خوبي‌ي بلم اين بود كه در حصار كليشه‌ها نبود، براي اين‌كه هدف‌مان از چاپ رفع تكليف نبود. ما نمي‌خواستيم در سايه باشيم. ما با استفاده از تجربه‌هاي ديگر نشريات،‌ راه خودمان را مي‌رفتيم، ‌اصولي و و در عين حال متفاوت. براي اين كار دوست داشتيم چيزهايي در بلم بيايد كه تابه‌حال در جاي ديگر مطرح نشده و اگر شده از زاويه‌اي به قضيه نگاه كنيم كه به آن كم‌تر توجه شده است. همين ويژه‌نامه‌ي فرانو يكي از اين كارها بود. در ادامه‌ي همين سياست شماره‌ي 8 و9 در اردي‌بهشت85 بيرون آمد. تصوير روي جلد را اختصاص داديم به فرهاد ابراهيمي سراينده‌ي ترانه‌ي مشهور آيريليق كه خود شاعر را به اندازه‌ي يك‌صدم ترانه، نمي‌شناختند.  انتشار اين شماره در حد خودش خيلي موثر بود و بعد از آن‌ در نشريات و سايت‌هاي مختلف تصوير و خبر انتشارش آمد. همين كه چند هزار نفر فهميدند كه ترانه‌ي «آيريليق آيريليق آمان آيريليق» سروده‌ي فرهاد ابراهيمي است و مصاحبه‌اي از او را خواندند؛ ما را به هدف‌مان رسانده بود. بعد از اين شماره شنيدم كه در چند جا از جمله رشت براي فرهاد ابراهيمي مراسم گرفته بودند.

پاييز 85 شماره‌ي 10و11 منتشر شد. روي جلد با تصويري از شفيعي‌ي كدكني و بررسي‌ي جايگاه شعر او در ادبيات معاصر قبل و بعد از انقلاب. و اين‌كه چرا «م.سرشك» شاعر رفته‌رفته شد «استاد شفيعي‌ي كدكني» و دل سپرد به تحقيق و تاليف و شعرش در حاشيه ماند. در اين ويژه‌نامه هم نظراتي از سوي شاعران و منتقدان مطرح عنوان شد كه در چاپ بعضي‌ از آن‌ها مردد بودم ولي تا جايي كه يك‌طرفه به قاضي نرفته باشيم نظرات موافق و مخالف را چاپ كرديم. مثلن درباره‌ي ويژه‌ي شفيعي‌ي كدكني اگر نوشته شد: «بدون ترديد تاثير شفيعي‌ي كدكني در ادبيات فارسي، انكارناپذير است و شايد گزاف نيست اگر گفته شود كه آثار او به غناي ادبيات فارسي افزوده است»؛ در طرفي ديگر اين نظرات به چشم مي‌خورد: «شعر شفيعي به جهان پيرامون‌اش توجهي ندارد و مثل مورچه‌اي‌ست كه وقتي ديد دور خانه‌اش را آب گرفته، خيال كرد دنيا را آب برده است!» و موارد مشابهي از دست در ديگر شماره‌ها و ويژه‌نامه‌ها...

 

چاهار

بعد از انتشار شماره‌هاي آغازين كه از تصاوير شاملو و بيژن جلالي استفاده كرديم؛‌ حتا تصميم گرفتيم در اين مورد يك شرط بگذاريم و آن زنده بودن فرد مورد نظر بود. به همين سبب چه در چاپ عكس روي جلد و چه پشت جلد(با شاعران معاصر) اين امر را لحاظ كرديم.

البته ناگفته پيداست كه نفس كشيدن ظاهري هميشه دليل بر زنده‌گي و پويايي نسيت. چه بسا كساني كه خيلي وقت پيش از دنيا رفته‌اند اما نام و كارشان زنده است. گذشته از اين ما دوست داشتيم به آن‌هايي كه در قيد حيات بودند بپردازيم و يك علت‌اش اين بود كه با خودشان هم مي‌توانستيم ارتباط برقرار كنيم. و سنت ناخوب مرده‌پرستي را كم‌رنگ كنيم. هر چند عمران صلاحي بعد از چاپ عكس‌اش در پشت جلد شماره‌ي 6 و7 درگذشت و حال همه را گرفت!

 

پنج

موفقيت و گاه توقف‌هايي كه تا به حال در كارم پيش آمده، هر دو محصول يك عامل بودند: «صداقت و صراحت در گفتار و عمل». هيچ‌گاه براي خودم عار نديدم كه بگويم اولين شماره‌ي بلم را كپي كرديم و صد نسخه چاپ كرديم و بعد 35 تاي ديگر. و اين‌كه شماره‌گان بعدن به 200 رسيد و از شماره‌ي 6و7  پانصد نسخه مي‌زنيم. مطمئن باشيد به غير از من و چاپ‌خانه‌ و خداي‌مان و چند تا از دوستان نزديك كسي اين قضايا را نمي‌‌داند. شايد بعضي وقت‌ها لزومي هم براي گفتن بعضي حرف‌ها نباشد؛ اما من فكر مي‌كنم كه اين‌طوري راحت‌ترم و بارها به اين مسئله رسيده‌ام.

من فكر مي‌كنم حتا افتخار دارد گفتن اين‌كه ما با اين تيراژ و چاپ محدود چه كارها كه نمي‌كنيم، و بلم را تا كجاها كه نمي‌رانيم.

 

شش

همه‌ي مجلات ادبي را كه مي‌خواني از دموكراسي و فضا دادن به جوانان و آن‌هايي كه تريبوني ندارند دم مي‌زنند. از كارنامه‌ي مرحوم بگيريد تا نشرياتي كه همين اواخر منتشر مي‌شوند. نشريات، اغلب بخش معرفي‌ داشتند حالا يا به شكل تصويري يا نوشتاري، خبر انتشار نشريات را منعكس مي‌كردند. گاه پيش مي‌آمد كه بدون تماس با نشريه‌اي يك نسخه از بلم را مي‌فرستاديم و مي‌ديديم كه به تفصيل معرفي شده است. بايا يكي از مجلاتي بود كه جانانه معرفي مي‌كرد و انگار همه‌ي مجله را خوانده بود. گوهران هم هر وقت بلم به دست‌اش رسيد معرفي كرد و حتا در نمايش‌گاه كتاب، مديرمسئول‌اش از بلم اسقبال كرد و كلي با من حرف زد. درباره‌ي مجله‌ي نافه بايد اعتراف كنم كه از معدود مجلاتي‌ست به اندازه‌ي ادعاي‌اش رفتار مي‌كند، چه در چاپ آثار شاعران دور از مركز و چه در معرفي‌ي كتاب و نشريه. يادم مي‌آيد تصوير شماره‌ي ويژه‌ي فرانو را در يك‌چاهارم صفحه‌ي A4 و در كنار مجله‌ي نامه چاپ كرده بود. حتا در ويژه‌نامه‌ي شعر شهرستان، فراخوان شعر دانش‌جويان را ـ كه بلم و مجله‌ي شفق برگزار مي‌كند ـ در يك صفحه چاپ كرد. مجله‌ي گلستانه با اين‌كه مجله‌اي بود كه بيش‌تر مطلب مربوط به ترجمه را مي‌زد اما بلم را هم معرفي مي‌كرد. عصر پنج‌شنبه هم يك‌بار در يك نيم‌صفحه بلم را معرفي كرده بود. آزما هم از ويژه‌نامه‌ي فرانو به بعد به آشتي با بلم پرداخت و آن را يكي دو بار معرفي كرد. روزنامه‌هايي مثل اعتماد، اعتماد ملي و كارگزاران و ... هر كدام در نوع خودشان سنگ‌ تمام گذاشتند و ما به واسطه‌ي معرفي‌ي آن‌ها مخاطبان جديد پيدا كرديم كه با مجله تماس گرفتند و خواستار شماره‌هاي منتشر شده‌ي بلم شدند. نشرياتي مثل كلك،  اشراق، گيله‌وا، كتاب هفته، نسيم،‌‌ آذري، خوانش، زنده‌رود و... در مقاطع مختلف بلم را معرفي كرده بودند كه از همه‌ي‌شان سپاس‌گزارم. يك سپاس ويژه هم از هفته‌نامه‌ي جوانان امروز و خانوم تيموري دارم كه به طور مرتب و از اولين شماره تا به امروز تمام و كمال بلم را معرفي كرده است.

خبرگزاري‌ي ايسنا كه يكي از پرمخاطب‌ترين سايت‌هاي خبري است به محض انتشار مجله خبر آن‌را منتشر مي‌كرد. سايت‌هاي ادبي‌ي آتي‌بان، وازنا، انجمن شاعران ايران و خيلي جاهاي ديگر كه بيش‌ترشان لينك سايت ايسنا را مي‌آوردند و نيز تعدادي از وب‌لاگ‌هاي ادبي.

تشكرها را كردم اما اجازه بدهيد گلايه‌ها را هم بگويم. اولين گلايه‌ام از مجله‌ي شوكران است. من دو سال پشت سر هم بلم را در غرفه‌ي اين مجله به خانوم ندايي دادم و ايشان قول معرفي دادند و خبري نشد. تلفن مجله‌ي‌شان هم هميشه روي پيغام‌گير است. به گمان‌ام ايشان به قدري درگير چاپ شعرهاي‌شان به زبان‌هاي ايتاليايي و تركي و... هستند كه فرصت نمي‌كنند به كارهاي ديگر بپردازند و قول‌هاي‌شان را فراموش مي‌كنند. به گفته‌ي يكي از صاحب‌نظران بلم چيزي از اين مجلات كم ندارد و فرق ما و آن‌ها در اين است كه اجازه‌ي پخش سراسري نداريم و نمي‌توانيم مجله را به دست همه برسانيم. بخارا و بي‌حوصله‌گي‌ي علي ده‌باشي هم كه جاي خود را دارد. گلايه‌ي من بيش‌تر از مجلاتي‌ست كه قول معرفي دادند و نكردند و گر نه هر مجله سياست خودش را دارد و اصلن بعضي‌ها بخش معرفي ندارند و نبايد اصرار كرد. مثل سردبير يكي از نشريات كه وقتي پرسيدم چرا شما به معرفي‌ي مجموعه‌ي شعر نمي‌پردازيد گفت: «من معتقدم كه مخاطب به كتاب‌هاي سياسي و اجتماعي بيش‌تر احتياج دارد تا بيايد كس‌شعرات خانوم ... را بخواند!» خب، اين هم عقيده‌اي است. مجله‌ي حافظ و روزنامه‌ي شرق هم هر كدام به نوعي كار ما را پشت گوش انداختند. يادم مي‌آيد حافظ مجله‌اي را معرفي كرده بود كه تصوير جلد آن حسن امين (مديرمسئول حافظ) بود. لابد ما هم بايد از اين كارها را مي‌كرديم تا بلم با آب و تاب معرفي مي‌شد. شرق به رغم اين‌كه روزنامه‌ي قدرت‌مندي بود و بزرگان در آن قلم مي‌‌زدند اما متاسفانه بايد بگويم كه در بخش ادبي محافظه‌كار و اندكي جناحي عمل مي‌كرد. اين روزنامه هيچ‌گاه بلم را معرفي نكرد ـ اگر چه چند بار ديگر نشريات دانش‌جويي را معرفي كرده بود ـ . گذشته از اين، روزنامه‌ي شرق دو مقاله‌ي من را يكي درباره‌ي شعر «عيادت» عمران صلاحي و ديگري نقدي بر «سه دهه شاعران حرفه‌اي»ي باباچاهي را بدجوري قيچي كرده بود. شايد تعجب كنيد اگر بگويم كه نوشته‌ي من درباره‌ي شعر عيادت را با حذف پايان شعر چاپ كرده بود در حالي كه همه مي‌داند اوج قدرت شعر عيادت به خاطر همان دو سطر پاياني است. آن‌جا كه مي‌گويد:‌ «آشنايان‌ام نيز / به ملاقات پرستار جوان مي‌آيند‍«‌ من آن مقاله را بر محور اين دو سطر نوشته بودم كه تعجب مي‌كنم آن را به اين شكل چاپ كرده بودند.  به رغم همه‌ي اين در آن زمان مسايل از بسته شدن هر دوي‌شان ـ‌ بخصوص شرق ـ ناراحت شدم.

درباره‌ي نشريات دانش‌جويي‌ هم بايد نكاتي را ذكر كنم. سال 83 كه به جشن‌واره‌ي نشريات دانش‌جويي‌ در مشهد رفتم؛ تمام آن‌هايي كه نمونه‌اي از مجله‌هاي‌شان را به ما داده بودند به طور كامل و با ذكر نشاني و تلفن معرفي كرديم. از آن به بعد تا به امروز هر گاه نشريه‌اي به دست‌مان رسيده ـ چه به طور مستقيم و چه با واسطه ـ بدون هيچ قيد و شرطي معرفي كرديم و يك نسخه از بلم را براي‌شان فرستاده‌ايم. اما جالب است بدانيد كه تا به حال هيچ نشريه‌ي دانش‌جويي حتا يك‌بار بلم را معرفي نكرده است!

 بدون تعارف عرض مي‌كنم در ارتباط با اكثر نشريات دانش‌جويي، به سود آن‌ها بود كه با ما تعامل داشته باشند و ما چيزي از دست نمي‌داديم. اما به رغم اين مسايل من به سراغ مديران و سردبيران اين نشريات مي‌رفتم و تمايل داشتم كه با هم بيش‌تر هم‌كاري كنيم، ولي آن‌ها تمايل چنداني نشان نمي‌دادند.

البته يك چيز را هم بگويم. بيش‌تر شور و شوق فعاليت‌هاي دانش‌جويي در فضاي دانش‌گاه‌ها اتفاق مي‌افتد و آن‌ها ترجيح مي‌دهند كه در همان فضاي كوچك و بين هم‌كلاسي‌هاي‌شان سري دربياورند و به آن قانع‌اند. آن‌ها مقطعي فكر مي‌كنند و خيال مي‌كنند دانش‌گاه محدود به كلاس درس‌شان است و دانش‌جو هم همان دوستان گل و بلبل‌شان هستند. بنابراين در جلسات آن‌چناني مي‌نشينند، پز روشن‌فكري مي‌دهند، سيگار مي‌كشند و مدام انتخابات برگزار مي‌كنند و براي خودشان دبير و سخن‌گو و ... انتخاب مي‌كنند. هميشه هم به در و ديوارشان يك‌سري شعارها و  پوسترها را مي‌چسبانند. به هر حال وقتي انگيزه‌ها متفاوت باشد، نقاط مشترك كم مي‌شود و اين، مسئله‌ي هم‌كاري را دشوار مي‌كند.

بگذريم. هدف از طرح اين‌ها بيش‌تر تشكر از آن‌هايي بود كه خالصانه قدمي برداشتند در معرفي‌ي بلم و ديگر نشرياتي كه شرايط ما را داشته و دارند، و گر نه ما زياد اهل گلايه نيستيم. در مقابل تمام نشريات و كتاب‌هايي كه به دست‌مان مي‌رسيد معرفي مي‌كرديم. در اين مدت بيش از پيش به اين جمله اعتقاد پيدا كردم و احتمالن نام مجموعه‌ي بعدي‌ام را همين بگذارم:‌ «هر كس براي خواب خودش پلك مي‌زند»

 

* به نقل از "فصل‌نامه‌ي ادبي ـ دانش‌جويي‌ي بلم"، شماره‌ي ۱۲و۱۳(آخر)، بهار ۱۳۸۶

+ نوشته شده در  جمعه بیست و دوم دی 1391ساعت   توسط بلم‌رانان  | 

توضيحي درباره‌ي بلم و چه‌گونه‌گي‌ي ادامه‌ي راه

 

با سلام به حضور دوستان ادب‌دوست و به خصوص دوستاني كه مرتب بلم‌هاي منتشر شده را تهيه مي‌كردند و از آخرين شماره‌اي كه در تابستان ۸۶ منتشر شده تا به امروز به انحاي مختلف جوياي حال وضع بلم در درياي متلاطم ادبيات امروز بوده‌اند.   

با توجه به اين‌كه بلم يك نشريه‌ي دانش‌جويي بود و سردبير آن هم در دانش‌گاه پيام نور اردبيل درس مي‌خواند و هم‌اكنون فارغ‌التحصيل شده است و در دانش‌گاه ديگري دوره‌ي كارشناسي‌ي ارشد را سپري مي‌كند بنابراين عملن انتشار بلم توسط ايشان در آن دانش‌گاه منتفي است.

از طرفي شنيده مي‌شود كه از حدود يك‌سال پيش يك سري محدوديت‌ها نسبت به انتشار نشريات دانش‌جويي در سطح تمام نشريات به وجود آمده كه بلم نيز از اين امر مستثنا نبوده به طوري‌كه با مراجعه‌ي بچه‌هاي مجمع علمي‌ي زبان و ادبيات فارسي‌ي دانش‌گاه پيام نور اردبيل به مجمع فرهنگي، با جواب سربالا و اين‌كه "فعلن بماند و منتشر نشود" مواجه شده‌اند.

با اين حال بلم به گواه صاحب‌نظران چنان‌كه در شماره‌ي آخر هم آمد توانست در اين راه با موفقيت بلم ِ توفان‌زده‌ي شعر امروز را به ساحل آرامشي برساند و به درختي در كنار دريا ببندد. اين‌كه ديگران چه‌گونه دوباره بلم را به راه خواهند انداخت و آيا دريايي براي جولان خواهد بود، سوالي‌ست كه شايد بايد چند وقت ديگر براي آن صبر كرد. 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه دوم مهر 1387ساعت   توسط بلم‌رانان  | 

آخرين شماره‌ی بلم...

 

آخرين شماره‌ي بلم منتشر شد

 

شماره ي 12 و 13

 

شماره‌ي 12 و 13 فصل‌نامه‌ي ادبي‌‌ي بلم در قطع وزيري و در 120 صفحه منتشر شد. اين مجله در مجمع زبان و ادبيات فارسي‌ي دانش‌گاه پيام نور اردبيل و به سردبيري‌ي داوود ملك‌زاده منتشر مي‌شود. با توجه به اين‌كه سردبير آستارايي‌ي بلم دوران تحصيل خود را در اين دانش‌گاه به پايان رسانده است بنابراين مي‌توان گفت كه آخرين شماره‌ي بلم به سردبيري‌ي او به حساب مي‌آيد.

در اين شماره كه بخشي از آن ويژه‌ي علي‌رضا اسپهبد ـ نقاش فقيد معاصر ـ مي‌باشد مطالب ديگري از جمله شعر، داستان، مقاله، نقد كتاب، طنز، ترجمه، گفت‌و‌گو، و چند مطلب ديگر به همراه نمايه‌ي آثار بلم در شماره‌هايي كه تا كنون به چاپ رسيده؛ آمده است.

دربلم اين شماره آثاري و گفتاري از از علي‌رضا آبيز، محمد آشور، آيدين آغداشلو، مسعود احمدي، علي‌رضا اسپهبد، حميدرضا اقبال‌دوست، اكبر اكسير، اسماعيل اميني، راشد انصاري، منصور اوجي، علي باباچاهي، سول‌ماز برزگر، آذر بشيرزاده، علي‌رضا بندري، منصور بني‌مجيدي، علي‌رضا بهرامي، شهرام پوررستم، سميرا پيرزاد، تينا پيرسرايي، دكتر ناهيد توسلي، شاپور جوركش، افشين خدامرد، مهدي خطيبي، طاهر خيامي، آسيه داوري، رسول رستمي، مهدي رضواني، سارا سعيدي، جلال سلامي، فردوس سليماني، عنايت سميعي، دكتر مهدي سيدآبادي، احمد شاملو، فيض‌الله شريفي، دكتر احسان شفيقي، جمشيد شمسي‌پور، ابراهيم شيرگير، سول‌ماز صالحيان، عباس صفاري، نسترن صادقي، ايرج صف‌شكن، روزبه صف‌شكن، خيام ظهيري، ندا عابد، كاميار عابدي، محمد عزيزي، سيامك عشاقي، دكتر لطيف عطاري، شيوا فرازمند، ياسر فرازي‌مقدم، سودا قيم اماني، رضا كاظمي، فرهاد كريمي، ثريا كهريزي، ني‌نا لاهوت‌پور، شمس لنگرودي، جواد مجابي، علي معصومي، ليلي معنوي، بابك ملك‌زاده، داوود ملك‌زاده، كيوان ملكي، منصور ملكي، آرزو موسانژاد، سيد مهدي موسوي، يوسف هدايتي، رامين يوسفي، عرفان يوسفي آمده است.

علاقه‌مندان براي تهيه‌ي آخرين شماره‌ي بلم مي‌توانند مبلغ 1200 تومان را به شماره‌حساب 0300311216000 (سيباي بانك ملي) به نام داوود ملك‌زاده وايز و فيش بانكي را با پست عاديبه نشاني‌ي اردبيل، صندوق پستي‌ي 671 ـ 56135، مجله‌ي بلم ارسال كنند.

هم‌چنين براي تهيه‌ي سه شماره‌ي قبلي‌ي بلم مي‌توانند مبلغ 3000 تومان به حساب مذكور واريز كنند تا مجلات در اولين فرصت براي‌شان ارسال شود.

                           

براي كسب اطلاعات بيش‌تر مي‌توانيد با 09144543564 تماس بگيريد.

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم تیر 1386ساعت   توسط بلم‌رانان  | 

«بلم»، برترين مجله‌ي ‌ادبي

 

«بلم»، برترين مجله‌ي ‌ادبي

در دومين جشن‌واره‌ي نشريات دانش‌جويي‌ي پيام نور، در بخش مجلات ادبي مجله‌ي «بلم» به عنوان نشريه‌ي برتر شناخته شد. هم‌چنين شعر داوود ملك‌زاده (سردبير بلم) عنوان سومي را به خود اختصاص داد. جزييات كامل خبر و اخبار كامل جشن‌واره را در اين‌جا بخوانيد.

 

در ضمن آخرين شماره‌ي بلم به سردبيري‌ي داوود ملك‌زاده در خرداد ‌ماه منتشر مي‌شود.

 

تصوير جلد شماره‌هاي قبلي‌ي بلم:

 

شماره ی 10 و 11بلم!

 

شماره ی 8و9

 

 بلم 6 و 7

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم فروردین 1386ساعت   توسط بلم‌رانان  | 

سلام!

  شماره ی ۱۰ و ۱۱ بلم منتشر شد....

شماره ی 10 و 11بلم!

 برای تهیه ی بلم می توانید مبلغ ۸۰۰ تومان به شماره حساب ۰۳۰۰۳۱۱۲۱۶۰۰۰ سیبای بانک ملی به نام داوود ملک زاده واریز کرده و  اصل فیش را به نشانی ی آستارا صندوق پستی ی ۱۱۴۸-۴۳۹۱۵ ارسال کنید.(هزینه ی پست به عهده ی بلم می باشد.)

***

آثار خود را برای بلم ارسال کنید

قابل توجه دوستانی که آثار خود از قبیل شعر، داستان، مقاله و ... خود را برای بلم می فرستند:

۱. آثار خود را یا به ئی میل و یا به صندوق پستی ی بلم ارسال کنند.

۲. از گذاشتن شعرها در کامنت خودداری کنند.

۳. لطفن تعداد زیادی از اشعارتان را ارسال کنید. چون بلم یک صفحه و یا حداقل نصف صفحه ی مجله را به یک شاعر اختصاص می دهد.

منتظر آثار شما هستیم

با یک دریا سپاس

بلم

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم مهر 1385ساعت   توسط بلم‌رانان  | 

شماره‌ی 8 و 9

شماره ی ۸ و ۹ بلم منتشر شد:

                             شماره ی 8و9

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه یکم خرداد 1385ساعت   توسط بلم‌رانان  | 

 

 

 

          

             

فراخوان شعر دانش جویان ایران

+ نوشته شده در  یکشنبه سوم اردیبهشت 1385ساعت   توسط بلم‌رانان  | 

سلام!

         ***

بلم 6 و 7

در شماره ی ۶ و ۷ بلم(ویژه نامه ی اکبر اکسیر) مي خوانيم:

ادبيات يعني كمي مهربان باشيم! / سردبير ............................................................................ ۶· وژه نامه *

اكبر اكسير در يك نگاه ............................................................................ 8

   گفت و گو با اکبر اکسیر / داوود ملك‌زاده ............................................................................ 9

    نمونه‌شعرهاي فرانو / اكبر اكسير ............................................................................ 19

 دو شعر / داوود ملك‌زاده و منصور بني‌مجيدي ............................................................................ 24

فرانو، گردنه‌ي حيراني‌ي شعر امروز / دكتر احسان شفيقي ............................................................................ 25

تا قنوت زخمي‌ي آب‌ها / منصور بني‌مجيدي ............................................................................ 27

نگاهي به يك شعر / عمران صلاحي ............................................................................ 31

مانيفست داداييستي‌ي شعر ـ نثر هذلولي / بهاالدين خرم‌شاهي ............................................................................ 32

فرانو در امتداد فوتوريسم / اصغر موحد ............................................................................ 34

از حروف مقطع سربي تا فونت زرنگار / اكبر اكسير ............................................................................ 37

گزيده‌ي نقد و نظر ............................................................................ 39

چند ديدگاه / مفتون اميني، علي باباچاهي، منوچهر آتشي و دكترمسعود خيام ............................................................................ 45

             فرانو / رسول رستمي، علي الفتي، آرش نصرت‌اللهي، رويا زاهدنيا، افشين خدامـرد، يوسف هدايتـي و ياشـار       صلاحي.......................................................................... 47

             غزل / پيام جهان‌گيري ............................................................................ 52

          قوطي‌ي سيگارهاي‌ام كجاست؟ خانوم رزا! / آذر بشيرزاده ............................................................................ 53

               شكري چوخ‌دور بو قهوه‌نين / رضا كاظمي ............................................................................ 55

        براي هم پاپوش بدوزيم / بي‌تا صاحب‌قران‌فرد ............................................................................ 57

        پيوند اسپنسر / نسيم صادقي‌مقدس............................................................................ 58

        سيمين دانش‌ور يا سيمين آل‌احمد؟! / ليلي معنوي ............................................................................ 59

       كاريكاتور ايثار/ حميدرضا شكارسري ............................................................................ 62

       مرباي تلخ / بابك ملك‌زاده ............................................................................ 64

        با وحيد ضيايي / ابراهيم شيرگير ............................................................................ 65

       آرزو موسانژاد، مينا اخوان، رقيه دشتي، داريوش معمار، مهدي   جليل‌خاني ............................................................................ 71

       مرا به نام كوچك‌ام صدا بزن! / عمران صلاحي ............................................................................ 74

       يك طرح / جمال حميدي‌زارع ............................................................................ 76

       كتاب‌خانه / شيوا فرازمند ............................................................................ 77

       نشريات ............................................................................ 83

          تو را من چشم در راه‌ام ............................................................................ 88

           چند عكس / پرويز نوري‌زاد، نازي هوشنگي، بابك زينالي و سوما           طرق‌دار ...............     ............................................................................ 89

 برای تهیه ی بلم می توانید مبلغ ۷۰۰ تومان به شماره حساب ۰۳۰۰۳۱۱۲۱۶۰۰۰ سیبای بانک ملی به نام داوود ملک زاده واریز کرده و  اصل فیش را به نشانی ی آستارا صندوق پستی ی ۱۱۴۸-۴۳۹۱۵ ارسال کنید.(هزینه ی پست به عهده ی بلم می باشد.)

شماره های بلم

 

 

 

 

             

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم بهمن 1384ساعت   توسط بلم‌رانان  | 

بلم 6و7

شماره ی ۶ و ۷ بلم ـ ویژه ی اکبر اکسیر و شعر فرانو ـ در ۹۴ صفحه

به کوشش داوود ملک زاده منتشر شد.

با آثاری از منوچهر آتشی . منصور اوجی . علی باباچاهی  . مفتون امینی  . عمران صلاحی . حمیدرضا شکارسری . اکبر اکسیر . دکتر احسان شفیقی . منصور بنی مجیدی . بابک ملک زاده . شیوا فرازمند . بی تا صاحب قران فرد . وحید ضیایی . ابراهیم شیرگیر . کیومرث منشی زاده . بهزاد خواجات . پرویز نوری زاد و ...

برای تهیه ی بلم می توانید مبلغ ۷۰۰ تومان به شماره حساب ۰۳۰۰۳۱۱۲۱۶۰۰۰ سیبای بانک ملی به نام داوود ملک زاده واریز کرده و  اصل فیش را به نشانی ی آستارا صندوق پستی ی ۱۱۴۸-۴۳۹۱۵ ارسال کنید.(هزینه ی پست به عهده ی بلم می باشد.)

+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم آذر 1384ساعت   توسط بلم‌رانان  |